Uitgaande van opleidingsniveau 1 zoals dat was vastgesteld door de primaire arbeidsdeskundige, zijn de in bezwaar alsnog geselecteerde functies niet geschikt voor appellant. Vernietiging uitspraak. Vernietiging besluit. Lees meer...

Het bestreden besluit berust op een deugdelijke medische grondslag. Er is dan ook geen aanleiding om een medisch deskundige te benoemen. Een drietal van de geselecteerde functies is in medisch opzicht geschikt voor betrokkene. Lees meer...

Het Uwv heeft ten onrechte het tijdvak waarin appellante als werkgeefster het loon van werkneemster tijdens ziekte moet doorbetalen met 52 weken verlengd. Het Uwv heeft niet deugdelijk gemotiveerd dat appellante onvoldoende inspanningen heeft verricht om te komen tot re-integratie van werkneemster. Appellante en werkneemster hebben veel activiteiten ontplooid om te bevorderen dat werkneemster in het tweede spoor een functie kan vinden op de arbeidsmarkt. Lees meer...

Het Uwv heeft ten onrechte besloten de opgelegde loonsanctie niet te bekorten. Vernietiging bestreden besluit. De Raad bepaalt dat de loonsanctie eindigt op 29 april 2015. Lees meer...

Uit de beschikbare medische gegevens, met name het rapport van psychiater Weeda van 31 augustus 2017 – bezien in samenhang met haar rapport van 23 februari 2015 –, blijkt onvoldoende dat er een redelijke of goede verwachting is dat verbetering van de belastbaarheid zal optreden. Vernietiging uitspraken. De Raad ziet aanleiding zelf in de zaak te voorzien door te bepalen dat appellante vanaf 8 juli 2013 en vanaf 1 december 2013 recht heeft op een IVA‑uitkering. Lees meer...

Spreker(s) die deze uitspraak hebben besproken:

mr. Ben van Meurs - advocaat KampsVanBaar Advocaten

Uit de beschikbare medische gegevens, met name het rapport van psychiater Weeda van 31 augustus 2017 – bezien in samenhang met haar rapport van 23 februari 2015 –, blijkt onvoldoende dat er een redelijke of goede verwachting is dat verbetering van de belastbaarheid zal optreden. Vernietiging uitspraken. De Raad ziet aanleiding zelf in de zaak te voorzien door te bepalen dat appellante vanaf 8 juli 2013 en vanaf 1 december 2013 recht heeft op een IVA‑uitkering. Lees meer...

Spreker(s) die deze uitspraak hebben besproken:

mr. Ben van Meurs - advocaat KampsVanBaar Advocaten

Motivering loonsanctiebesluit dient zodanig concreet te zijn, dat het de werkgever voldoende duidelijk is waaruit zijn tekortkoming ten aanzien van de re-integratie-inspanningen bestaat. Lees meer...

WIA-uitkering terecht geweigerd omdat geen sprake is van toegenomen medische beperkingen die voortkomen uit dezelfde oorzaak als die op grond waarvan zij gedurende de wachttijd ongeschikt was tot het verrichten van haar arbeid, zoals bedoeld in artikel 55, eerste lid, onder b, van de Wet WIA. Het onderzoek door het Uwv is zorgvuldig geweest. Er is geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de conclusie van de verzekeringsartsen. Lees meer...

Spreker(s) die deze uitspraak hebben besproken:

mr. Ben van Meurs - advocaat KampsVanBaar Advocaten

Ontwikkelpunten Uitvoeringsafspraken loopbaanbeleid GGP (HAP II). Geschiktheidsoordeel seniorfunctie. Beletsel voor verwachte geschiktheid. Lees meer...

Loonsanctie. Onvoldoende re-integratie-activiteiten. Lees meer...

Uit art. 56, lid 2, Wet WIA en de daarop gegeven toelichting blijkt dat het de uitdrukkelijke bedoeling van de wetgever is geweest voor de beëindiging van de LGU een afzonderlijke, van de hoofdregel voor beëindiging van de arbeidsongeschiktheidsuitkering afwijkende, regeling te treffen. Als de wetgever, zoals het Uwv voorstaat, een inbreuk op die regel aanvaardbaar zou hebben geacht in een situatie als thans in dit geschil aan de orde is, dan had het voor de hand gelegen dat de wetgever daar expliciet bij had stilgestaan. Lees meer...

Spreker(s) die deze uitspraak hebben besproken:

mr. Ben van Meurs - advocaat KampsVanBaar Advocaten

Loonsanctie. Re-integratie-inspanningen. In de talrijke verzekeringsgeneeskundige rapporten die het Uwv vanaf het bezwaar van appellante tot in hoger beroep als onderbouwing heeft gegeven, is nog steeds geen toereikende motivering te vinden van de opvatting dat appellante is afgegaan op een onjuist advies van haar bedrijfsarts en om die reden re-integratiekansen heeft gemist. Lees meer...

Toekenning loongerelateerde WGA-uitkering naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 100%. Appellant meent in aanmerking te komen voor een IVA-uitkering. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft onvoldoende onderzocht of op de datum in geding kan worden gesproken van een meer dan geringe kans op verbetering van de belastbaarheid van appellant. Lees meer...

Spreker(s) die deze uitspraak hebben besproken:

mr. Ben van Meurs - advocaat KampsVanBaar Advocaten

Loonsanctie. Onvoldoende re-integratie-inspanningen. Lees meer...

Weigering WIA-uitkering. Het Uwv heeft onvoldoende gemotiveerd dat de verbetering van de belastbaarheid van betrokkene niet is uitgesloten en om die reden niet van duurzame arbeidsongeschiktheid als bedoeld in artikel 4, tweede lid, van de Wet WIA kan worden gesproken. Lees meer...

Spreker(s) die deze uitspraak hebben besproken:

mr. Ben van Meurs - advocaat KampsVanBaar Advocaten

Oplegging loonsanctie. Re-integratie-inspanningen van appellante zijn onvoldoende geweest. Lees meer...

Tussenuitspraak. Naar het oordeel van de Raad staat niet buiten twijfel dat de toegenomen arbeidsongeschiktheid van appellant voortvloeit uit een andere oorzaak, als bedoeld in artikel 43a van de WAO. Door de artsen wordt immers verband gelegd tussen de psychische klachten en de als direct ongevalsgevolg te beschouwen fysieke klachten. Lees meer...

Weigering bekorting periode loonsanctie. Geen sprake van een adequaat re-integratie-traject. Beschikking waarbij het verzoek om bekorting is beslist, is acht weken en drie dagen te laat afgegeven. Lees meer...

In het licht van de gegevens die door de bedrijfsarts zijn betrokken bij de advisering over de re-integratie-activiteiten kon appellant, zonder nadere medische gegevens, niet tot de conclusie komen dat bij de van betrokkene te verwachten inspanningen tot re-integratie van werkneemster is uitgegaan van een onjuiste belastbaarheid, met daaraan gekoppeld het oordeel dat deze inspanningen onvoldoende zijn geweest. Heropening onderzoek ter voorbereiding van een nadere uitspraak over het verzoek van betrokkene om vergoeding van schade. Lees meer...

Volledige en duurzame arbeidsongeschikt. De Raad voorziet zelf en bepaalt dat de werknemer met ingang van 5 april 2011 in aanmerking komt voor een IVA-uitkering op grond van de Wet WIA. Lees meer...

Recht op een IVA-uitkering. Appellant heeft bij besluit van 1 februari 2012 aan werknemer een IVA-uitkering toegekend na afloop van de reguliere wachttijd van 104 weken. Aan dit besluit lag een medisch en arbeidskundig onderzoek ten grondslag. Lees meer...

Weigering WAO-uitkering. Toename klachten komt niet voort uit dezelfde medische oorzaak als de arbeidsongeschiktheid ter zake waarvan de ingetrokken uitkering werd genoten. Van psychische klachten was ten tijde van de toekenning geen sprake. Lees meer...

De uitspraak is gerectificeerd door de rectificatieuitspraak, ECLI:NL:CRVB:2014:4262 van 04-12-2014 De tekst van de oorspronkelijke uitspraak is niet meer geldig. Lees meer...

Weigering WAO-uitkering. Het dient buiten twijfel te staan dat de toegenomen arbeidsongeschiktheid voortvloeit uit een andere oorzaak, wil het bepaalde in artikel 43a van de WAO niet van toepassing zijn. De bewijslast rust op degene die het standpunt huldigt dat er geen verband bestaat tussen de eerdere en de latere uitval, in dit geval dus appellant. Lees meer...

Bij besluit heeft het Uwv het tijdvak waarin werknemer jegens appellante als werkgeefster recht heeft op loon tijdens ziekte, verlengd. Die verlenging is opgelegd in aansluiting op de afloop van de normale wachttijd van 104 weken op de grond dat appellante onvoldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht, terwijl daarvoor geen deugdelijke grond aanwezig was. De Raad stelt vast dat de onderbouwing van het standpunt van het Uwv voor een belangrijk deel is terug te voeren op de gedachte dat appellante zich, toen werknemer uitviel, had moeten realiseren dat werknemer al eerder gewrichtsklachten had gehad en hierin aanleiding had moeten zien meteen, of in ieder geval bij het opschudmoment in de richting van hervatting in ander werk dan het eigen werk te denken en activiteiten in het tweede spoor te starten. Lees meer...

Loonsanctie. Werknemer, die graag het aangepaste werk had willen blijven doen, heeft een deskundigenoordeel gevraagd. Deze arbeidsdeskundige na contact met werknemer, betrokkene en de bedrijfsarts, geconcludeerd dat het werk dat werknemer had gedaan passend was, maar dat het een gecreëerde functie betrof die ten koste van zijn collega’s ging en structureel niet aan te bieden was. Lees meer...

Appellant heeft zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat betrokkene onvoldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht. Het besluit tot het opleggen van een loonsanctie kan dan ook in rechte geen stand houden. Lees meer...

Loonsanctie. Gelet op het feit dat niet is gebleken dat het Uwv bij het opleggen van de loonsanctie toepassing heeft gegeven aan artikel 629, elfde lid, onderdeel a, van Boek 7 van het BW stond niet vast tot wanneer voormeld tijdvak van 104 weken na 22 juni 2009 was verlengd. Dit in aanmerking genomen, kon op 10 september 2009 geen besluit tot het opleggen van een loonsanctie - overeenkomstig het bepaalde in artikel 25, elfde lid van de Wet WIA - meer worden genomen. Lees meer...

Vaststelling recht op een loongerelateerde uitkering in verband met werkhervatting gedeeltelijk arbeidsongeschikten: werkneemster 100% arbeidsongeschikt. Appellante is van mening dat werkneemster volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is en dat zij derhalve op grond van artikel 47 van de Wet WIA recht heeft op een uitkering ingevolge de Inkomensverzekering voor volledig en duurzaam arbeidsongeschikten. Het Uwv heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat er bij werkneemster geen sprake was van volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid. Lees meer...

Spreker(s) die deze uitspraak hebben besproken:

mr. Ben van Meurs - advocaat KampsVanBaar Advocaten

Geen bevoegdheid om loonsanctie op te leggen. Appellant heeft niet aangetoond dat het primaire besluit op 19 januari 2010 is verzonden. Er is geen sprake van een verzendadministratie. Lees meer...

Loonsanctie. De werkgever is na het deskundigenoordeel alsnog tekort geschoten in haar re-integratieverplichtingen. Uit de aanwezige gedingstukken is evident dat vanaf de datum ziekmelding op 20 september 2006 sprake was van een (ernstig) arbeidsconflict tussen appellant en zijn werkgever. Lees meer...

Tussenuitspraak. Weigering WAO-uitkering. Amber. Lees meer...

Spreker(s) die deze uitspraak hebben besproken:

mr. Ben van Meurs - advocaat KampsVanBaar Advocaten

Het Uwv heeft niet aannemelijk gemaakt dat appellante vanaf de datum van het tweede deskundigenoordeel tot het einde van de wachttijd alsnog tekort is geschoten en in die periode onvoldoende re-integratie-inspanningen heeft verricht. Tegen de achtergrond van het genoemde deskundigenoordeel moet dan ook worden geconcludeerd dat het bestreden besluit niet op een deugdelijke grondslag berust. Vernietiging uitspraak. Lees meer...

Weigering WAO-uitkering te herzien is terecht omdat de toegenomen arbeidsongeschiktheid kennelijk het gevolg is van een andere oorzaak. Het ingetreden hart/vaatlijden kan niet als dezelfde oorzaak worden aangemerkt als waarvoor een arbeidsongeschiktheidsuitkering werd genoten. Lees meer...

Weigering WIA-uitkering omdat sprake is van een uit dezelfde ziekteoorzaak voortvloeiende arbeidsongeschiktheid als bedoeld in artikel 55 van de Wet WIA. De bewijslast rust in beginsel op degene die het standpunt huldigt dat er geen oorzakelijk verband bestaat tussen de eerdere en latere uitval. Het is in dit geval dan ook aan appellant om gegevens aan te dragen die buiten twijfel stellen dat er van enig oorzakelijk verband tussen beide arbeidsongeschiktheidsgevallen geen sprake is. Lees meer...

Loonsanctie opgelegd. Besluit door de rechtbank terecht vernietigd. Uwv heeft hoger beroep ingesteld. Lees meer...

Uwv voldoet niet aan de bewijslast. Het samengevatte rapport van de bezwaarverzekeringsarts stelt naar het oordeel van de Raad niet buiten twijfel dat de toegenomen beperkingen een andere ziekteoorzaak hebben dan die in verband waarmee appellant tot 1 september 2007 een WAO-uitkering genoot. De bezwaarverzekeringsarts legt in dat rapport zelf het verband tussen de toegenomen beperkingen en persoonlijkheidsstoornis. Lees meer...

Afwijzing nieuwe aanvraag om toegelaten te worden tot de daklozenopvang. De beslissing van het College om een persoon al dan niet toe te laten tot maatschappelijke opvang in de vorm van daklozenopvang moet worden aangemerkt als een besluit in de zin van artikel 1:3, Awb. De aanvraag heeft betrekking op een andere datum dan waarop een eerdere afwijzing betrekking heeft, art. Lees meer...

Loonsanctie wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen: verlenging loon tijdens ziekte met 52 weken. Op basis van dievrse medische stukken had het voor voor betrokkene (werkgeefster) genoegzaam duidelijk kunnen zijn dat inspanningen in het kader van werkhervatting in het tweede spoor hadden dienen te worden verricht, nu daaruit niet kan worden afgeleid dat bij werkneemster geen sprake was van geen duurzaam benutbare mogelijkheden. De Raad onderschrijft het standpunt van het Uwv dat betrokkene voor haar tekortkomingen geen deugdelijke grond had en dat voldoende is komen vast te staan dat de werkneemster over benutbare mogelijkheden tot werken bij een andere werkgever beschikte. Lees meer...

1) Loonsanctie wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen: verlenging loon tijdens ziekte met 52 weken. 2) De opgelegde loonsanctie wordt niet verkort, omdat de tekortkoming in de re-integratie-inspanningen door appellante niet was hersteld. Op zaak betrekking hebbende stukken. Lees meer...

Loonsanctie wegens onvoldoende re-integratie-inspanningen: verlenging loon tijdens ziekte met 52 weken. De Raad overweegt dat de stukken onvoldoende steun bieden voor de stelling van het Uwv dat appellante slechts heeft volstaan met het signaleren van belemmeringen. Uit de stukken blijkt dat appellante vanaf juni 2005, nadat was gebleken dat re-integratie bij appellante niet mogelijk was, re-integratie-inspanningen heeft verricht gericht op het tweede spoor (andere werkgever), waarbij ook suggesties voor een aanpak zijn gedaan. Lees meer...

1) Toekenning WGA-loonaanvullingsuitkering. 2) Weigering IVA-uitkering toe te kennen. Naar het oordeel van de Raad is besluit 2 onvoldoende zorgvuldig voorbereid en gemotiveerd. Lees meer...

Toegenomen arbeidsongeschiktheid vloeit wel/niet voort uit een dezelfde ziekte-oorzaak? Nu het Uwv van zijn standpunt is teruggekomen en wel een oorzakelijk verband heeft aangenomen tussen de klachten rechts en links, is de bewijslast verschoven naar appellant als degene die stelt dat dit oorzakelijk verband niet bestaat. Naar het oordeel van de Raad is appellant er niet in geslaagd om gegevens aan te dragen die buiten twijfel stellen dat het oorzakelijk verband ontbreekt. Lees meer...

Toegenomen arbeidsongeschiktheid moet voortvloeien uit een andere ziekteoorzaak; causaliteitseis; uitleg artikelen 39a en 43a WAO Lees meer...

Is terecht geoordeeld dat geen sprake is van toeneming van beperkingen door dezelfde oorzaak als waarvoor betrokkene eerder uitkering had ontvangen? Lees meer...

- Lees meer...