Hoge Raad 21 april 2023, ECLI:NL:HR:2023:653

Een boer had in 2010 een silo laten bouwen, die in 2011 begon te verzakken. Duidelijk was dat er iets mis was gegaan bij de bouw, maar de vraag was wie van de drie ‘bouwers’ een fout had gemaakt: de architect, de rekenaar of de aannemer?


De boer laat onderzoek doen, maar dat duurt lang. Pas in 2019 spreekt de boer de rekenaar aan. Volgens het Hof was de claim toen verjaard, omdat de boer al eind 2013 wist dat de rekenaar een fout had gemaakt: de aannemer had de rekenaar namelijk al in 2012 aangewezen als ‘schuldige’. Op de geruststellende mededelingen van de rekenaar mocht de boer niet meer vertrouwen volgens het hof, omdat de schade daarna in de loop van 2013 verergerde. De verjaring was volgens het hof al op 1-1-2014 gaan lopen. De boer gaat in cassatie. Hij klaagt (o.m.) dat het hof heeft miskend dat voor het gaan lopen van de verjaringstermijn voldoende zekerheid zekerheid moet hebben dat van de drie ‘bouwers’, nu juist de rekenaar voor de verzakking aansprakelijk is. De A-G vond dat deze klacht moest slagen.

Een schadeclaim verjaart vijf jaar nádat de benadeelde daadwerkelijk bekend is met zijn schade én de daarvoor aansprakelijke persoon (art. 3:310 BW). De HR laat het oordeel van het hof in stand. Hoewel de boer een bouwkundige leek was, had hij in 2013 voldoende zekerheid dat de schade (mede) was veroorzaakt door een rekenfout van de rekenaar: de aannemer had hem gewezen op de fout. De geruststellende mededelingen van de rekenenaar doen daar niet aan af. De boer mocht daar niet langer op vertrouwen omdat de verzakking verergerde.

Voor de aansprakelijkheidspraktijk is dit goed nieuws. In de laatste verjaringsarresten (ECLI:NL:HR:2020:1603 en ECLI:NL:HR:2017:552), werd een beroep op verjaring steeds moeilijker gemaakt (door te eisen dat niet-deskundige benadeelde de fout ook moet kunnen beoordelen). Dit arrest is weer een nuancering, en laat zien dat een benadeelde als er meerdere mogelijk aansprakelijk partijen zijn, niet exact hoeft te weten wie (van de drie) welke fout heeft gemaakt.

“Het is belangrijk het hof duidelijk te maken wat de benadeelde wist of niet wist over een fout. The devil is in the details.”