Een boetebeding

In een deze uitspraak heeft het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden geoordeeld over een conflict tussen een voormalig werknemer en zijn werkgever, Tripticom Intelligence B.V., waarbij het ging om niet geretourneerde bedrijfsmiddelen na afloop van een arbeidsovereenkomst. De werknemer was slechts acht maanden in dienst, maar had tijdens deze periode diverse bedrijfsmiddelen in gebruik, waaronder apparatuur die eigendom was van een klant van Tripticom. Na beëindiging van de arbeidsovereenkomst bleken meerdere van deze middelen niet te zijn teruggebracht. De werkgever stelde de werknemer hiervoor aansprakelijk en vorderde een schadevergoeding van €3.625,-, alsook een contractuele boete van €2.500,- op grond van de arbeidsovereenkomst. De kantonrechter wees de vorderingen aanvankelijk af vanwege verjaring, maar in hoger beroep kwam het hof tot een ander oordeel. Volgens het hof was de vordering wél op tijd gestuit, onder meer door een schriftelijke aanmaning en een exploot van de deurwaarder. De contractuele boete werd afgewezen op grond van artikel 7:651 BW, waarin is bepaald dat een werkgever geen boete én schadevergoeding mag eisen voor dezelfde tekortkoming. Omdat het boetebeding zowel boete als schadevergoeding mogelijk maakte, werd dit als strijdig met de wet en daarmee nietig beschouwd. De schadevergoeding werd daarentegen wél toegewezen. Het hof oordeelde dat de werknemer bewust roekeloos heeft gehandeld, omdat hij als goed huisvader voor de bedrijfsmiddelen had moeten zorgen, tijdig melding had moeten maken van vermissing en niet aannemelijk heeft gemaakt dat derden verantwoordelijk waren voor de verdwijning van de apparatuur. De schadevergoeding werd na verrekening met nog openstaande loon- en borgbetalingen vastgesteld op €1.733,54, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 9 juni 2015. De vordering tot betaling van buitengerechtelijke kosten werd afgewezen, omdat deze kosten niet aantoonbaar buiten de gebruikelijke proceskosten vielen. Deze uitspraak bevestigt opnieuw hoe belangrijk het is voor werknemers om zorgvuldig met bedrijfsmiddelen om te gaan en tijdig melding te maken van incidenten, terwijl werkgevers hun contractuele bepalingen zorgvuldig moeten afstemmen op de wettelijke grenzen van het arbeidsrecht.